Interessant

"Home Alone" Quotes

"Home Alone" Quotes

In de film 'Home Alone' uit 1990 wordt de 8-jarige Kevin McCallister per ongeluk achtergelaten (via een reeks onwaarschijnlijke gebeurtenissen) terwijl de rest van zijn familie op vakantie is in Europa voor de kerstvakantie.

Kevin gelooft dat de situatie te wijten is aan zijn wens dat zijn gezin zou verdwijnen, dus (om een ​​of andere reden) lijkt het geen alarm en neemt hij geen contact op met de autoriteiten. Helaas voor Kevin zoeken twee stuntelige overvallers (gespeeld door Joe Pesci en Daniel Stern) de buurt op zoek naar huizen waarvan de bewoners op vakantie zijn. Ze vestigen zich in het huis van Kevin, maar hij bereidt een reeks boobytraps voor om te voorkomen dat ze binnenkomen. Uiteindelijk komt de familie van Kevin terug en worden de slechteriken betrapt.

De film was een enorm succes aan de kassa en lanceerde de acteercarrière van kinderster Macauley Culkin, die Kevin speelde. Het leverde vier vervolgpartijen op, elk steeds meer vergezocht (dit gezin kan immers niet zo vaak zijn kind verlaten).

Citaten uit "Alleen thuis"

Kevin: Als ik groot ben en ga trouwen, woon ik alleen! Heb je me gehoord? Ik woon alleen! Ik woon alleen! Ik woon alleen!

Kevin: Ik liet mijn familie verdwijnen. Ik liet mijn familie verdwijnen!

Kevin: Zegen dit zeer voedzame microwavable macaroni- en kaasdiner en de mensen die het in de uitverkoop hebben verkocht. Amen.

Kevin: Dit is mijn huis, ik moet het verdedigen.

Kevin: Hé, ik ben niet meer bang! Ik zei dat ik niet meer bang ben! Hoor je me? Ik ben niet meer bang!

Kevin: Geven jullie het al op? Of heb je meer dorst?

Kevin: Hier beneden, idioten! Kom me halen voordat ik de politie bel!

Kevin: Wil je de Kerstman alsjeblieft vertellen dat in plaats van cadeaus dit jaar, ik gewoon mijn familie terug wil.

Harry (eerste inbreker): Vrolijk kerstfeest, kleine kerel! We weten dat je daar binnen bent en dat je helemaal alleen bent.

Harry: Je bombardeert me met nog een blik, jochie, en ik maak je cajones af en kook ze in motorolie!

Harry: Het is te laat voor jou, jochie; we zijn al in het huis. We gaan je krijgen!

Marv (tweede inbreker): Ja, kom op, jongen, doe open. Het is de kerstman ... en zijn elf!

Marv: Hij is een kind. Kinderen zijn dom. Ik weet dat ik het was.

Marley (Kevin's oudere buurman): Je woont verderop in de straat, toch? Je weet dat wanneer je me ziet, je altijd hallo kunt zeggen, je hoeft niet bang te zijn. Er is veel over mij gezegd ... niets is waar.

Kevin: Niet beledigend, ben je niet te oud om bang te zijn?
Marley: Je kunt voor veel dingen te oud zijn, maar je bent nooit te oud om bang te zijn.

Kate McCallister (Kevin's moeder): Dit is Kerstmis, het seizoen van eeuwige hoop. En het maakt me niet uit of ik je baan en lift moet verlaten. Als het me alles kost wat ik bezit, als ik mijn ziel aan de duivel moet verkopen, ga ik naar huis naar mijn zoon.

Kate McCallister: Hoe kunnen we dit doen? We zijn hem vergeten.
Peter McCallister (Kevin's vader): We zijn hem niet vergeten, we zijn gewoon misplaatst.
Kate: Wat voor soort moeder ben ik?
Frank: Als je je beter voelt, ben ik mijn leesbril vergeten.